تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ نَصَرْناهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِينَ کَذَّبُوا بِآياتِنا إِنَّهُمْ کانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَأَغْرَقْناهُمْ أَجْمَعِينَ (77) وَ نَصَرْناهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِينَ کَذَّبُوا بِآياتِنا: و يارى داديم نوح را بر گروهى که تکذيب نمودند آيات ما را که رنجى به او رسانند. إِنَّهُمْ کانُوا قَوْمَ سَوْءٍ: به درستى که ايشان بودند مردمانى بد (اين تعليل براى ماقبل و تمهيد براى ما بعد است). فَأَغْرَقْناهُمْ أَجْمَعِينَ‌: پس غرق ساختيم ايشان را تماما از مردم و زن و کوچک و بزرگشان، زيرا اصرار بر تکذيب حق و انهماک در شر و فساد از چيزهائى است که موجب هلاکت است قطعا. در عيون اخبار الرضا عليه السلام از آن حضرت سؤال شد به چه علت خداى تعالى غرق فرمود تمام اهل دنيا را در زمان نوح و حال آنکه در ايشان اطفال و بى‌گناهان بودند؟ فرمود: نبود در آنها اطفال، زيرا خداوند عقيم فرمود اصلاب قوم نوح و ارحام زنانشان را چهل سال، پس قطع شد نسل آنان و غرق شدند در حالى که طفلى در ميان آنها نبود، و خداوند هلاک نفرمايد به عذاب‌ جلد 8 - صفحه 420 خود کسى را که گناه ندارد. و اما باقى از قوم نوح غرق شدند به سبب تکذيب ايشان پيغمبرشان نوح عليه السلام را، و سايرين غرق شدند به جهت راضى بودن به تکذيب مکذبين؛ و هر که غائب باشد از امرى، پس راضى باشد به آن، مثل کسى است که حاضر بوده‌ «1». (قصه پنجم و ششم- حضرت داود و سليمان عليهما السلام)