اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ نَصَرناهُ مِنَ القَومِ الَّذِينَ کَذَّبُوا بِآياتِنا إِنَّهُم کانُوا قَومَ سَوءٍ فَأَغرَقناهُم أَجمَعِينَ (77)
و ياري کرديم نوح را از اذيّتهايي که از قوم به او وارد شده بود آن قومي که تکذيب کردند به آيات ما محققا آنها بودند قوم سوء پس غرق کرديم آنها را بالتمام جميع آنها غرق شدند.
(وَ نَصَرناهُ): خداوند تبارک و تعالي رؤوف و عطوف و حليم و صبور است بندهگان را به اعمال سوء خود تعجيل در عذاب نميکند بلکه مهلت ميدهد، حتي کتبه سيئات ساعاتي را صبر ميکنند بسا توبه کند، حتي اگر بنده قبل از موت به يک ساعت موفق به توبه شد ميبخشد بلکه اگر با ايمان از دنيا رفت اميد نجات و مغفرت در او هست، و بسا مشمول شفاعت ميشود. و اما اگر از حد گذشت مورد غضب واقع ميشود.
لطف حق با تو مداراها کند || چون که از حد بگذرد رسوا کند
قوم نوح را نهصد و پنجاه سال قبل از طوفان مهلت داد تا کردند آنچه کردند و خود را از قابليت رحمت انداختند، و در غضب الهي وارد شدند. خداوند نوح و اهلش را نصرت فرمود.
(مِنَ القَومِ الَّذِينَ کَذَّبُوا بِآياتِنا): از چنگال آنها نجات داد، و سبب غضب الهي اينکه بود که اينها تکذيب آيات الهي کردند انبياء را ساحر و کذاب و مفتري و مجنون شمردند و به آنها هر چه توانستند ظلم و اذيت کردند، و براي خدا
جلد 13 - صفحه 218
شرکائي قرار دادند که ميفرمايد:
«وَ قالُوا لا تَذَرُنَّ آلِهَتَکُم وَ لا تَذَرُنَّ وَدًّا وَ لا سُواعاً وَ لا يَغُوثَ وَ يَعُوقَ وَ نَسراً» نوح آيه 22. که اينکه اسامي الهه آنها بود، احکام الهي را زير پا گذاردند و فساد در زمين بسيار کردند و معجزات انبياء را سحر شمردند.
(إِنَّهُم کانُوا قَومَ سَوءٍ): هم عقايد سويي که شرک باللّه باشد و تکذيب انبياء، هم اخلاق سوء از کبر و نخوت و ساير صفات خبيثه، و هم اعمال سوء را دارا بودند.
(فَأَغرَقناهُم أَجمَعِينَ): حتي عمارات آنها و مواشي آنها و زخارف آنها تمام از بين رفت و هلاک شدند.