تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ عَلَّمْناهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَکُمْ لِتُحْصِنَکُمْ مِنْ بَأْسِکُمْ فَهَلْ أَنْتُمْ شاکِرُونَ (80)
انعام ديگر نسبت به داود آنکه:
وَ عَلَّمْناهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَکُمْ: و ياد داديم او را کيفيت ساختن زره براى شما. قتاده گويد اول کسى که زره ساخت داود عليه السلام بود. لِتُحْصِنَکُمْ مِنْ بَأْسِکُمْ تا اينکه نگاهدارد و منع کند شما را از واقع شدن سلاح در شما. يا نگاهدارد شما را در حال حرب و قتل. فَهَلْ أَنْتُمْ شاکِرُونَ: پس آيا شما شاکرانيد به نعم خداوندى که بر شما افاضه مى‌فرمايد، زيرا نعمت بر انبياء، انعام بر خلق مى‌باشد.
در کافى «3»- از حضرت صادق عليه السلام که حضرت امير المؤمنين فرمود:
«1» همان کتاب، ص 330، باب 20، فصل 1.
«2» بحار الانوار ج 14 ص 3 ذيل روايت 7
«3» تفسير برهان، ج 3، ص 67، بنقل از تهذيب شيخ.
جلد 8 - صفحه 424
قال اوحى اللّه الى داود انّک تأکل من بيت المال و لا تعمل بيدک شيئا قال فبکى داود اربعين صباحا فاوحى اللّه الى الحديد ان لن لعبدى داود فالان اللّه له الحديد فکان يعمل فى کلّ يوم درعا فيبيعها بالف درهم فعمل ثلث مائة و ستّين درعا فباعها بثلث مأة و ستّين الفا و استغنى عن بيت المال.
خداوند وحى فرمود به داود: بدرستى که تو خوب بنده‌اى، اگر نمى‌خوردى از بيت المال و بجا نمى‌آوردى به دست خود چيزى را. پس گريه نمود او چهل روز، پس خداوند وحى فرمود به آهن اينکه نرم شو براى بنده من داود. پس خداوند نرم فرمود براى او آهن را، هر روز زره‌اى مى‌ساخت و مى‌فروخت به هزار درهم. پس سيصد و شصت زره ساخت، فروخت به سيصد و شصت هزار درهم، و بى‌نياز شد از بيت المال.
روايت شده که لقمان حکيم حاضر شد، داود عليه السلام را ديد بجا مى‌آورد آن را. سؤال ننمود و صبر کرد. چون داود زره را تمام کرد پوشيد، گفت: خوب سپرى است براى جنگ؛ لقمان گفت: سکوت حکمتى است کمند فاعل آن.
على بن ابراهيم قمى- روايت نموده که داود عليه السلام مى‌گذشت به صحراها و زبور مى‌خواند، سير مى‌کرد، يا تسبيح مى‌نمود با او کوهها و پرنده‌ها و درنده‌ها، و نرم فرمود خدا براى او آهن را مثل موم، تا آنکه هر چه مى‌خواست از آن مى‌گرفت «1».