اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ الَّتِي أَحصَنَت فَرجَها فَنَفَخنا فِيها مِن رُوحِنا وَ جَعَلناها وَ ابنَها آيَةً لِلعالَمِين‌َ (91)
و آن زني که حفظ کرد عورت خود را پس دميديم ما در او از روح خود و قرار داديم او را و پسرش را آيت بر جميع عالمين.
اشاره به حضرت مريم است و فرزندش عيسي عليه السلام که خداوند در چندين موضع بيان فرموده در سوره آل عمران از آيه 31 تا آيه 50 در بيست آيه بيان فرمود، و در سوره مريم از آيه 16 تا آيه 37 در بيست و دو آيه ذکر فرموده و در موارد ديگر و چون شرح و تفسير آنها گذشت تکرار نمي‌کنيم فقط به تفسير آيه اکتفاء مي‌کنيم.
(وَ الَّتِي أَحصَنَت فَرجَها): که بر حسب نذر مادرش او را در بيت المقدّس مقرّر داشتند و متکفّل حال او زکريّا بود و موائد بهشتي بر او مي‌آمد و داراي مقام عصمت بود و اختيار شوهر نکرده بود.
جلد 13 - صفحه 238
(فَنَفَخنا فِيها مِن رُوحِنا) که جبرئيل مأمور شد و نفخ روح کرد و بفوري حمل پيدا کرد و عيسي متولد شد.
(وَ جَعَلناها وَ ابنَها): عيسي عليه السلام را (آيَةً لِلعالَمِين‌َ): که بدون فحل و بدون مضي‌ّ مدّت حمل عيسي عليه السلام متولّد شد و در همان زمان ولادت تکلّم فرمود و گفت: «إِنِّي عَبدُ اللّه‌ِ آتانِي‌َ الکِتاب‌َ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا» الي آخر الآيات مريم آيه 31.