اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ اقتَرَبَ الوَعدُ الحَقُّ فَإِذا هِيَ شاخِصَةٌ أَبصارُ الَّذِينَ کَفَرُوا يا وَيلَنا قَد کُنّا فِي غَفلَةٍ مِن هذا بَل کُنّا ظالِمِينَ (97)
و نزديک شد وعده الهي که ثابت و محقّق است و قابل تغيير نيست که قيامت باشد پس در روز قيامت چشمهاي کفّار مضطرب ميشود اهوال قيامت را که مشاهده
جلد 13 - صفحه 244
ميکنند و ميگويند: اي واي بر ما که بوديم در غفلت همچه روزي بلکه بوديم که به خود ظلم کرديم و ايمان نياورديم.
(وَ اقتَرَبَ الوَعدُ الحَقُّ) جايي که در زمان بعثت حضرت رسالت بفرمايد که روز بعثت نزديک شده چنانچه در جاي ديگر ميفرمايد در سوره قمر: (اقتَرَبَتِ السّاعَةُ وَ انشَقَّ القَمَرُ) و در سوره معارج ميفرمايد: «إِنَّهُم يَرَونَهُ بَعِيداً وَ نَراهُ قَرِيباً» در زمان ما چه اندازه نزديک شده بلکه به مقتضاي حديث شريف که ميفرمايد:
«من مات قامت قيامته»
از پلک چشم به چشم نزديکتر است.
(فَإِذا هِيَ شاخِصَةٌ أَبصارُ الَّذِينَ کَفَرُوا) که چشم ببالا ميافتد و از وحشت محشر جايي را نميبيند بلکه در آيه شريفه دارد: «وَ مَن کانَ فِي هذِهِ أَعمي فَهُوَ فِي الآخِرَةِ أَعمي» اسراء آيه 74. و نيز ميفرمايد:
در سوره طه: «وَ نَحشُرُهُ يَومَ القِيامَةِ أَعمي» آيه 124. و ميگويند:
(يا وَيلَنا قَد کُنّا فِي غَفلَةٍ مِن هذا): هر چه بما ميگفتند باور نميکرديم تا رسيديم به آن.
(بَل کُنّا ظالِمِينَ): در شرک و کفر و ضلالت بسر برديم عمر خود را.