اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَقَد کَتَبنا فِي الزَّبُورِ مِن بَعدِ الذِّکرِ أَن‌َّ الأَرض‌َ يَرِثُها عِبادِي‌َ الصّالِحُون‌َ (105)
و هر آينه بتحقيق نوشتيم در زبور از بعد ذکر اينکه که زمين را ارث مي‌برند بنده‌گان من که صالح باشند.
(وَ لَقَد کَتَبنا فِي الزَّبُورِ): زبور کتابي است که خداوند براي داود فرستاد که کتب آسماني چهار است تورات انجيل زبور قرآن و امّا بر انبياء قبل از موسي صحيفه نازل مي‌شد صحف آدم و شيث و نوح و ابراهيم و تمام اينها نوشته نازل مي‌شد، و لذا نسبت به قبل از موسي تعبير به صحف کردند و بر موسي هم اطلاق الواح و صحف شده مي‌فرمايد: «صُحُف‌ِ إِبراهِيم‌َ وَ مُوسي» اعلي آيه 19.
و نيز مي‌فرمايد: «أَم لَم يُنَبَّأ بِما فِي صُحُف‌ِ مُوسي وَ إِبراهِيم‌َ الَّذِي وَفّي» نجم آيه 37.
و نيز مي‌فرمايد: «وَ أَلقَي الأَلواح‌َ».
و نيز مي‌فرمايد: «أَخَذَ الأَلواح‌َ» اعراف آيه 149 و 153.
و زبور بر داود نازل شد: «وَ آتَينا داوُدَ زَبُوراً» اسراء آيه 57، و نساء آيه 16.
جلد 13 - صفحه 254
و زبور بمعني نوشته است چنانچه مي‌فرمايد: «وَ کُل‌ُّ شَي‌ءٍ فَعَلُوه‌ُ فِي الزُّبُرِ» قمر آيه 52.
و انجيل که همان زمان طفوليّت عيسي عليه السلام نازل شد که مي‌فرمايد: إِنِّي عَبدُ اللّه‌ِ آتانِي‌َ الکِتاب‌َ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا» مريم آيه 31.
فقط قرآن بنحو تلاوت و قرائت بر پيغمبر نازل شده که صدق کلام مي‌کند لذا مي‌گويي: کلام اللّه و لو اسم کتاب بر او صادق است و اسم لوح: «إِنَّه‌ُ لَقُرآن‌ٌ کَرِيم‌ٌ فِي کِتاب‌ٍ مَکنُون‌ٍ» واقعه آيه 76.
«بَل هُوَ قُرآن‌ٌ مَجِيدٌ فِي لَوح‌ٍ مَحفُوظٍ» بروج آيه 76.
(مِن بَعدِ الذِّکرِ): بعضي گفتند: تورات بوده، بعضي گفتند: کتب و صحف انبياء سلف، بعضي گفتند: لوح محفوظ. لکن بنظر مي‌رسد که بيان انبياء بوده که بشارت به وجود پيغمبر اسلام و ائمه اطهار و خروج مهدي و دوره رجعت باشد به امم خود چنانچه در آيه شريفه: «وَ إِذ أَخَذَ اللّه‌ُ مِيثاق‌َ النَّبِيِّين‌َ لَما آتَيتُکُم مِن کِتاب‌ٍ وَ حِکمَةٍ ثُم‌َّ جاءَکُم رَسُول‌ٌ مُصَدِّق‌ٌ لِما مَعَکُم لَتُؤمِنُن‌َّ بِه‌ِ وَ لَتَنصُرُنَّه‌ُ (الي قوله) وَ أَنَا مَعَکُم مِن‌َ الشّاهِدِين‌َ» آل عمران آيه 75 شرحش گذشت.
(أَن‌َّ الأَرض‌َ يَرِثُها عِبادِي‌َ الصّالِحُون‌َ): اينکه آيه يکي از آيات دالّه بر ظهور مهدي (عج) و رجعت ائمه است.