اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ فِي هذا لَبَلاغاً لِقَوم‌ٍ عابِدِين‌َ (106)
بدرستي که در اينکه کتاب زبور هر آينه ابلاغ است به قومي که عبادت کننده‌اند اينکه آيه براي تسليت مؤمنين است که اگر شما مؤمنين گرفتار ظلم و کفّار مشرکين و ظلمه و فسّاق و فجّار هستيد اينکه وعده الهي نزديک است و به شما ابلاغ مي‌فرمايد
جلد 13 - صفحه 255
که خداوند دشمنان شما را هلاک مي‌کند و زمين را از لوث کفّار و فسقه و ظلمه پاک مي‌کند و سر تا سر دنيا را در اختيار شما مي‌گذارد.
(إِن‌َّ فِي هذا): اشاره به آيه قبل است که در کتاب زبور و در اخبار انبياء وعده فرموده که: «أَن‌َّ الأَرض‌َ يَرِثُها عِبادِي‌َ الصّالِحُون‌َ» که در قرآن مجيد و لسان نبي و ائمّه عليهم السلام به شما ابلاغ فرموده.
(إِن‌َّ فِي هذا لَبَلاغاً لِقَوم‌ٍ عابِدِين‌َ): مراد از عابدين مؤمنين هستند که اعمال صالحه و عبادت پروردگار و تقواي از معاصي دارند.
اشکال: مؤمنين که در ظهور حضرت مهدي وارث زمين مي‌شوند که:
«يملأ الارض قسطا و عدلا بعد ما ملئت ظلما و جورا»
غير اينکه مؤمنين زمان نبي‌ّ و ائمّه و دوره غيبت هستند که گرفتار ظلم کفّار و فسّاق و ظلمه هستند.
جواب: همين دليل بر رجعت است که آنها زنده مي‌شوند و از ظالمين به آنها انتقام مي‌کشند که در اخبار رجعت داريم که:
«من محض الايمان محضا»
برمي‌گردند، ائمّه و اصحاب آنها و ساير مظلومين زنده مي‌شوند و تمام دنيا را مالک و متصرّف مي‌شوند، و عمر طولاني دارند حتي دارد کساني که کشته شده‌اند بمرگ طبيعي از دنيا مي‌روند و کساني که بمرگ طبيعي مرده‌اند بدرجه رفيعه شهادت نائل مي‌شوند.