تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لِيُمَحِّصَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ يَمْحَقَ الْکافِرِينَ (141) وَ لِيُمَحِّصَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا: و هر آينه پاک و پاکيزه فرمايد خدا آنان را که ايمان آورده‌اند از گناهان در وقت وارد شدن بلاها مانند مغلوبيت، زيرا ابتلائات، مکفر گناهان ايشان است. وَ يَمْحَقَ الْکافِرِينَ‌: و نيست و نابود و هلاک سازد کافران را، اگر مغلوب گردند. بيان: اصل «تمحيص» به معنى تخليص از هر عيب. و اصل «محق»، فناء شى‌ء است بتدريج. بنابراين معنى آيه آنکه: اگر دولت و عزت بر مؤمنان باشد، به جهت تميز و تخليص و غير آن از آنچه اصلح است مر ايشان را؛ و اگر بر کافران است، به جهت محو آثار آنها است بتدريج؛ چنانچه مشاهده گرديده کفار اگر چه شوکت و غلبه‌اى در بعض ازمان پيدا کنند، لکن چون اساس آن بر باطل است عاقبت زوال يابد؛ و مؤمنان چنانچه در بعض اعصار ضعيف شوند، اما چون ربط با کلمه توحيد و مبدء حقيقى دارند، مستقر و مستدام باشند، لذا فرموده‌اند: الاسلام يعلو و لا يعلى عليه.