اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما أَرسَلناک‌َ إِلاّ رَحمَةً لِلعالَمِين‌َ (107)
و ما تو را نفرستاديم مگر اينکه رحمت باشي براي تمام عالمين، لذا او را پيغمبر رحمت مي‌گويند.
اشکال: در آيه مي‌فرمايد: للعالمين با اينکه براي کفّار و مشرکين نقمت بود
جلد 13 - صفحه 256
جواب: مکرّر گفته‌ايم که: رحمت الهي وسعت کل‌ّ شي‌ء چنانچه صريح آيه است ولي قابليّت محل‌ّ هم شرط است پس کسي که قبول رحمت نکند و خود را از اينکه فيض محروم کند خود به خود ظلم کرده. بعبارة ديگر مقتضي از هر جهت تمام است ولي مانع از طرف مشمول است وجود مقدّس نبوي بر سر تا سر عالم جن‌ّ و انس تا قيامت مبعوث شده و آنچه صلاح دنيا و آخرت آنها بوده ابلاغ فرمود که مي‌فرمايد: «ما من شي‌ء يقربکم الي الجنّة و يبعّدکم عن النار الا و قد امرتکم به و ما من شي‌ء يقرّبکم الي النّار و يبعدکم عن الجنة الا و قد نهيتکم عنه».
بعلاوه بلاهايي که بر امم سابقه نازل مي‌شد از اينکه امّت برداشته شده بلکه مسأله شفاعت او و اهل بيتش دنيا و آخرت و برزخ و توسّلات به آنها چه اندازه توسعه دارد و خداوند چه اندازه تفضّل بر بنده‌گان خود کرده که همچو پيغمبري براي آنها فرستاده که بفرمايد:
(وَ ما أَرسَلناک‌َ إِلّا رَحمَةً لِلعالَمِين‌َ) بلکه بمقتضاي اخباري که داريم
«لو خلت الارض طرفة عين عن الحجّة لساخت باهلها و لماجت بأهلها»
الآن اينکه زندگاني کفّار و مشرکين و بهره‌برداري از دنيا تصدّق سر اينکه خاندان است.