تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَ يَعْلَمُ ما تَکْتُمُونَ (110)
إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ: بدرستى که خداوند متعال مىداند آشکاراى سخن کفار را در طعن اسلام. وَ يَعْلَمُ ما تَکْتُمُونَ: و مىداند آنچه مىپوشانيد از حسد بر پيغمبر و کينه بر مسلمانان، و همه را بر آن جزا خواهد داد.
تنبيه: آيه شريفه آگاهى است بندگان را به اخلاص و ترک نفاق، زيرا وقتى خداى تعالى عالم باشد به ظواهر و ضمائر، هر آينه واجب است بر عاقل اينکه مبالغه نمايد در اخلاص نسبت به ايمان و اعمال که اگر در عشرى از اعشار به مقدار ذرهاى از ذرات شايبهاى باشد، البته علّام الغيوب عالم به آن، و بر وفق عدل مجازات خواهد داد.