تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) کُتِبَ عَلَيْهِ أَنَّهُ مَنْ تَوَلاَّهُ فَأَنَّهُ يُضِلُّهُ وَ يَهْدِيهِ إِلى‌ عَذابِ السَّعِيرِ «4» کُتِبَ عَلَيْهِ‌: نوشته شده بر آن شيطان در لوح محفوظ. نزد بعضى اين بر سبيل مثل است، يعنى ظهور ضلالت و اضلال آن شيطان بر وجهى است که گويا بر او نوشته شده و واجب گرديده. أَنَّهُ مَنْ تَوَلَّاهُ‌: اينکه شأن چنين است هر که دوست دارد آن شيطان را، يعنى پيروى او کند. فَأَنَّهُ يُضِلُّهُ‌: پس بدرستى که آن شيطان گمراه نمايد تابع خود را از راه راست که طريق ناجيه از شقاوت ابديه و موصل به سعادت سرمديه است. وَ يَهْدِيهِ إِلى‌ عَذابِ السَّعِيرِ: و راه نمايد او را «1». مجمع البيان، ص 71، چاپ کتابخانه آية اللّه العظمى مرعشى نجفى. جلد 9 - صفحه 14 بسوى عذاب آتش سوزنده، يعنى دوست و تابع خود را بر کارى دارد که مکافات آن آتش جهنم باشد. نزد بعضى (ضمير عليه راجع است به مجادل) يعنى حکم فرموده خداى تعالى بر آن جدال کننده که هر که پيرو او باشد به جهنم رسد. «1» تبصره: اين مطلب ثابت شده که آيات قرآنى شامل است تمام مکلفين را تا انقراض عالم. بنابراين هر کس جدال کند در حق يا صفات ثبوتيه يا سلبيه يا در آيات قرآنيه و پيروى حجج الهيه و بينات سبحانيه را ننمايد، هر آينه سر رشته انصاف و عدل را از دست داده، خود را در چاه غوايت و ضلالت انداخته و در طريق مخاصمه تابع خطوات شياطين متمرده شده، و بدين جهت گمراه گشته هم در دنيا از صراط مستقيم منحرف و هم در آخرت به عذاب اليم گرفتار گردد. و شبهه‌اى نيست هر که تابع ائمه هوى و رؤساى بدعتها شود و پيروى ائمه هدى و اعلام تقوى را ننمايد، هر آينه در ظلمت ضلالت افتاده مانند اتباع شياطين و رؤساى کفار به عذاب سعير وارد آيند.