اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
کُتِبَ عَلَيهِ أَنَّهُ مَن تَوَلاّهُ فَأَنَّهُ يُضِلُّهُ وَ يَهدِيهِ إِلي عَذابِ السَّعِيرِ «4»
نوشته شده و تقدير شده بر آن شيطان که هر که او را اطاعت کند و متابعت نمايد پس او آن را گمراه ميکند و هدايتش ميکند بسوي عذاب افروخته.
(کُتِبَ عَلَيهِ أَنَّهُ): اشاره به آيه شريفه است خطاب به شيطان «قالَ اذهَب فَمَن تَبِعَکَ مِنهُم فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزاؤُکُم جَزاءً مَوفُوراً وَ استَفزِز مَنِ استَطَعتَ مِنهُم بِصَوتِکَ وَ أَجلِب عَلَيهِم بِخَيلِکَ وَ رَجِلِکَ وَ شارِکهُم فِي الأَموالِ وَ الأَولادِ وَ عِدهُم وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيطانُ إِلّا غُرُوراً» اسراء آيه 65 و 66. و شرحش گذشت. و معناي کتب عليه اينکه که خداوند سلب اختيار نکرده نه از شيطان و نه از (مَن تَوَلّاهُ) اگر باختيار خود متابعت کردند شيطان مسلّط ميشود بر آنها و گمراه ميکند که مفاد:
(فَأَنَّهُ يُضِلُّهُ) است شياطين جنّي و انسي هر که را بيک نحوي اضلال ميکنند و آنها را رو به جهنم ميکشند.
(وَ يَهدِيهِ إِلي عَذابِ السَّعِيرِ): سعير بمعني شعله آتش است که ميفرمايد در سوره تکوير آيه 12: «وَ إِذَا الجَحِيمُ سُعِّرَت» و هدايت بمعني راهنمايي است خداوند بندهگان را راهنمايي ميکند به بهشت و سعادت و رستگاري بارسال رسل و انزال کتب و افعال نيک و اخلاق حميده و عقايد حقّه، و شياطين انسي و جنّي راهنمايي ميکنند به متابعت شهوات نفساني و صفات رذيله و اعمال سيّئه به جهنّم و عذاب الهي.
گروهي آن گروهي اينکه پسندند.
266