1- امداد و نصرت الهى، در دنيا و آخرت قطعى است. «يَظُنُّ أَنْ لَنْ يَنْصُرَهُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ»
2- نااميدى از قدرت و نصرت الهى، تعادل انسان را از بين مى‌برد. «يَظُنُّ أَنْ لَنْ يَنْصُرَهُ اللَّهُ»
3- خودکشى هرگز راه نجات نيست. «هَلْ يُذْهِبَنَّ کَيْدُهُ ما يَغِيظُ»
(تنها وسيله‌ى آرام‌بخش، ايمان و توکّل به خداست و هرگونه طرح وبرنامه‌ى
جلد 6 - صفحه 26
ديگرى، منهاى اراده‌ى الهى و ايمان به او بيهوده است.)
4- به کارگيرى زمين و آسمان، صعود و سقوط، و هر اقدامى که فاقد ايمان باشد، بى‌اثر است. «هَلْ يُذْهِبَنَّ کَيْدُهُ ما يَغِيظُ»