1- سنّت خداوند، بر نازل کردن آيات و وسايل هدايت است. «کَذلِکَ أَنْزَلْناهُ»
2- قرآن، کتاب نور و آياتش روشن است. «بَيِّناتٍ» (بر خلاف نظر بعضى که مىگويند: قرآن، قطعى الصدور و ظنّى الدلالة است.)
3- قرآن وسيلهى هدايت است، ولى اصل هدايت کار خداوند و لطف اوست.
«أَنَّ اللَّهَ يَهْدِي»
4- خداوند هر که را اراده کند هدايت مىکند، ولى اراده او تابع حکمت اوست و لذا کسى را هدايت مىکند که زمينههاى لازم را در خودش ايجاد کرده باشد.
«يَهْدِي مَنْ يُرِيدُ»