تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ لَقَدْ کُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَلْقَوْهُ فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ (143)
ترجمه
و هر آينه بتحقيق بوديد شما آرزو ميکرديد مرگ را پيش از آن که مشاهده نمائيد آن را پس بتحقيق ديديد آنرا و شما نگاه مىکرديد..
تفسير
143 بعضى از مسلمين اصرار نمودند که پيغمبر (ص) براى جنگ احد از شهر بيرون رود تا آنکه غالب شوند و در زمره مجاهدين محسوب گردند يا کشته شوند و در زمره شهداء باشند چنانچه در ذيل آيه و اذ غدوت من اهلک بيان شد و بعضى از مؤمنين وقتى از جنگ بدر مراجعت نمودند و پيغمبر فضائل شهداء بدر و منازل آنها را در بهشت بيان فرمود راغب شدند بشهادت و دعا کردند که خداوند آنها را جهادى روزى فرمايد که بفيض شهادت برسند و خداوند مرزوق فرمود براى آنها جنگ احد را ولى در مقام امتحان بعضى از آنها ثابت ماندند و بعضى فرار بر قرار اختيار نمودند چنانچه در اين آيه قمى از يکى از صادقين عليهما السلام نقل نموده در هر حال خداوند مىفرمايد شما همان اشخاصى بوديد که آرزوى شهادت مىنمودند پيش از آنکه معاينه کنيد آن را چه شد که وقتى ديديد شدت جنگ و اسباب قريبه موت را که در حکم مرگ است به چشم ايستاديد نگاه کرديد برادران مؤمن شما را کشتند و دفاع نکرديد بلکه فرار کرديد خداوندا اگر ما قابل نيستيم ما را در معرض امتحان ميآور.