پیام‌های تفسیر نور

1- برنامه قربانى، در تمام اديان آسمانى بوده است. لِکُلِّ أُمَّةٍ ... 2- هنگام قربانى، نام خدا را بايد به زبان آورد. «لِيَذْکُرُوا» 3- شيوه‌ى بندگى خداوند، تنها بايد از طريق وحى باشد. «جَعَلْنا مَنْسَکاً» 4- خداى ما پروردگار يکتاست. «فَإِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ»، همان خدايى که هم دين مارا تأمين مى‌کند، «جَعَلْنا مَنْسَکاً» و هم دنياى مارا «رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعامِ». 5- نام خداوند به قدرى ارزش دارد که اگر هنگام ذبح حيوان بر زبان جارى شود، گوشت آن حيوان حلال، وگرنه حرام خواهد بود. «لِيَذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ» 6- غذاى انسان‌هاى خداپرست نيز بايد رنگ الهى داشته باشد. «لِيَذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ» 7- جز براى خدا تسليم نشويد. «فَلَهُ أَسْلِمُوا» 8- همين که در تمام اديان نام خدا بردن مطرح است، پس آفريدگار همه يکى است. زيرا اگر خداى ديگرى بود اين مراسم به صورت‌هاى ديگرى نيز جلد 6 - صفحه 43 مطرح مى‌شد. «فَإِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ» (حرف «فاء» براى نتيجه است يعنى وحدت مکتب، نشانه‌ى وحدت معبود است). 9- بشارت‌هاى الهى، مخصوص کسانى است که متواضع و تسليم خدا هستند. «بَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ»