پیام‌های تفسیر نور

1- آوارگى از وطن روشن‌ترين نمونه مظلوميّت است. ظُلِمُوا ... الَّذِينَ أُخْرِجُوا جلد 6 - صفحه 50 2- علاقه به وطن، حقّ طبيعى انسان واخراج از وطن، سلب اين حقّ و سبب ظلم است. «أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ» 3- در قرآن، تبعيد مفسدين‌فى‌الارض حقّ وتبعيد مؤمنان ناحقّ است. «بِغَيْرِ حَقٍّ» 4- ديندارى، سختى و ناگوارى دارد. أُخْرِجُوا ... إِلَّا أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ‌ 5- مؤمنان، وسيله‌ى تحقّق اراده‌ى الهى‌اند. «دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ» (دفاع از خداوند است ولى بدست مؤمنين) 6- براى حفظ مراکز دينى، گاهى بايد خون داد. دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ‌ ... 7- آنچه مهم است، دفاع از حريم مساجد است، خواه با جنگ باشد و وخواه با قلم و بيان و يا برنامه‌هاى ديگر. دَفْعُ اللَّهِ‌ ... 8- مهم‌ترين برنامه‌ى دشمن، نابودى مراکز دينى بيدار کننده است. «لَهُدِّمَتْ» (معابد، نشانه‌ى حضور دين در جامعه است). 9- نام عبادتگاه مهم نيست، کفّار و متجاوزين با ياد خدا و راه او به هر شکل و در هر کجا که باشد مخالفند. «صَوامِعُ‌- بِيَعٌ‌- صَلَواتٌ‌- مَساجِدُ» 10- ياد خدا هدف اصلى و روح اعمال در مراکز دينى است. «يُذْکَرُ فِيهَا اسْمُ اللَّهِ» 11- مساجدى مورد ستايش قرآن است که در آنها از خداوند بسيار ياد شود و به حداقل اکتفا نشود. «کَثِيراً» (در هر مکانى که بيشتر ياد او شود، مقدّس‌تر است) 12- امداد و نصرت الهى، بعد از حرکت و تلاش ماست. «لَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ»