1- يارى خداوند از طريق احياى دين اوست. «وَ لَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ»، الَّذِينَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ ...
2- امر به معروف و نهى از منکر، به قدرت نياز دارد. «مَکَّنَّاهُمْ»
3- پيروزى مؤمنان، زمينهى بندگى و تعاون مالى و فرهنگى را فراهم مىکند و غفلت و غرور را از بين مىبرد. إِنْ مَکَّنَّاهُمْ ...
4- براى مؤمنان، تمام زمين يکسان است، آنان هر کجا که توان دارند هدف مقدّس خود را پياده مىکنند. «فِي الْأَرْضِ»
5- همهى قدرتها را از خدا بدانيم. «مکنا»
6- اوّلين ثمرهى حکومت صالحان، نماز و زکات و امر به معروف و نهى از منکر است. إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ ...
7- رابطه با خدا و دستگيرى از محرومان و آگاهى دادن به جامعه و جلوگيرى از مفاسد، از هم جدا نيست. أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ ...
8- اقامهى نماز و اداى زکات و امر به معروف و نهى از منکر از وظايف و کارهاى
«1». علق، 6.
«2». بقره، 205.
«3». قصص، 41.
جلد 6 - صفحه 52
قطعى مسئولان حکومت اسلامى است. «أَقامُوا» نه «يقيمون»
9- حاکمان مؤمن، هم در فکر ارتقاى روحى و رشد امور معنوى هستند و هم به دنبال رفاه و حل مشکلات اقتصادى و فقرزدايى و اصلاح جامعه. أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ ... 10- جامعهاى تحت حمايت خداوند است که اين چهار ارزش محورى را داشته باشد: نماز، زکات، امر به معروف و نهى از منکر. «وَ لَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ»، «الَّذِينَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ»
11- امر و نهى شما، زمانى در جامعه موثّر است که اوّل به وظايف فردى خود عمل کنيد. أَقامُوا الصَّلاةَ ... أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ
12- اقامهى نماز، به قدرت و امکانات نياز دارد. إِنْ مَکَّنَّاهُمْ ... أَقامُوا الصَّلاةَ
13- زکات، همتاى ناگسستنى نماز است. «أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ»* (در 28 آيهى قرآن، زکات در کنار نماز آمده است).
14- با انجام همهى وظايف، باز هم به حسن عاقبت خود و نتيجهى نهايى کارتان مطمئن نشويد و بر خداوند اميد و توکل داشته باشيد. «وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ»
15- امکانات، بيش از چند روزى در دست شما نيست. «وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ»