تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ کَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَمْلَيْتُ لَها وَ هِيَ ظالِمَةٌ ثُمَّ أَخَذْتُها وَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ (48) «1». تفسير ابو الفتوح رازى، ج 8، ص 104. «2». مجمع البيان، ج 4، ص 90. «3». مجمع البيان، ج 4، ص 90. «4». مجمع البيان، ج 4، ص 90. جلد 9 - صفحه 72 وَ کَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ: و چقدر از اهل شهرها که به محض رحمت رحمانيه خود، أَمْلَيْتُ لَها: مهلت دادم اهل آن را به تأخير عذاب. وَ هِيَ ظالِمَةٌ: و حال آنکه اهل آن ستمکار بودند بر خود به جهت شرک و کفر و ارتکاب معاصى و مانند شما اى اهل مکه مستحق بودند تعجيل عقوبت را، و مهلت من به جهت آن بود که توبه کنند و به حق باز گردند. ثُمَّ أَخَذْتُها: پس گرفتم ايشان را به عذاب سخت در دنيا به سبب تناهى در غفلت و انهماک در معصيت. وَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ: و بسوى حکم من است بازگشت همه، يعنى بازگشت تمامى مردمان بسوى فرمان من است در آخرت و آنجا بجزاى خود خواهند رسيد، و حال شما کفار و مخالفين نيز چنين خواهد بود. تنبيه: آيه شريفه آگاهى است امت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله را که از هلاک امم سالفه عبرت يابند و از مخالفت و نافرمانى اوامر حضرت سبحانى انديشه کنند، و بدانند که هتاکى و بى‌باکى نسبت به فرامين الهى، مورد سخط و غضب ربانى و عاقبتى وخيم خواهد داشت، در دنيا به نکبت و شآمت آن گرفتار، و در آخرت به عذاب مبتلا خواهد شد مگر آنکه تو به و تدارک آن را بنمايد.