تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ذلِکَ وَ مَنْ عاقَبَ بِمِثْلِ ما عُوقِبَ بِهِ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ (60) «1». بحار الانوار، (چ جديد) ج 8، باب 23، حديث 168، ص 191 به نقل از عدة الداعى. «2». سوره زخرف آيه 71. جلد 9 - صفحه 84 ذلِکَ‌: امر خدا آنست که بيان شد براى تو. وَ مَنْ عاقَبَ بِمِثْلِ ما عُوقِبَ بِهِ‌: و هر که عقوبت کند به مانند آنچه با او عقوبت کرده شود. مراد آنست که هر که از مسلمانان با مشرکان مقاتله کند به مثل آنچه مشرکان با او مقاتله کرده‌اند بدون زيادتى قصاص. ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْهِ‌: پس ستم کرده شود بر او، يعنى مشرکان بر مسلمانان ستم کنند تا اينکه بيرون کنند آنها را از ديارشان، لَيَنْصُرَنَّهُ اللَّهُ‌: هر آينه البته البته يارى فرمايد خداى تعالى او را بر آن ياغى و متعدى که در عقوبت از قصاص تجاوز نموده است. إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ: بدرستى که خداى تعالى هر آينه عفو کننده آمرزنده است مر منتقم را که در حرم مقاتله نموده، چون غرض او از آن مقاتله مقابله اهل شرک است در قصاص نه در زياده بر آن، و اين مجوز است شرعا در حرم. مفسرين نقل کرده‌اند که قومى از مشرکان در دو شب آخر از ماه محرم خواستند که با مسلمانان قتال کنند، و مسلمانان از قتال در ماه محرم اجتناب مى‌نمودند گفتند: صبر کنيد تا شهر محرم بگذرد. کافران راضى نشده در مقام مقاتله برآمدند، مسلمانان به ناچارى و قصد دفع ضرر از نفس و قصاص، با آنها کارزار نموده مظفر و منصور گشتند؛ آيه شريفه نازل و از آن اخبار فرمود. «1»