تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لَيُدْخِلَنَّهُمْ مُدْخَلاً يَرْضَوْنَهُ وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَلِيمٌ حَلِيمٌ (59) لَيُدْخِلَنَّهُمْ مُدْخَلًا يَرْضَوْنَهُ‌: هر آينه در آورد خداوند البته البته ايشان را از کشته و مرده به بهشت در آوردنى که پسندند آن را، زيرا ملائکه را به استقبال ايشان فرستد و به تعظيم هر چه تمامتر به بهشت در آورد. ممکن است که مدخل اسم مکان باشد، يعنى در آورد ايشان را در مکانى که آن را بپسندند، و آن جنت نعيم است که به ايشان انعام فرمايد بر وجهى که هيچ چشمى نديده و هيچ گوشى نشنيده و در خاطر هيچکس خطور ننموده، چنانکه فرمايد: «ما لا عين رأت و لا اذن سمعت و لا خطر على قلب بشر» «1» و آنچه آرزوى نفس آنها باشد آنجا مهيا شود: «وَ فِيها ما تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ الْأَعْيُنُ» «2» وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَلِيمٌ حَلِيمٌ‌: و بدرستى که خدا هر آينه داناست به احوال بندگان، بردبارست که در عقوبت مخالفان تعجيل نفرمايد، زيرا شتاب کسى کند که از فوت آن ترسد؛ و تمامى موجودات در قبضه اقتدار سبحانى است. يا عالم است به درجات عاملان و مراتب مستحقان ايشان، و حليم است از تفريط مفرط ايشان به فضل و کرم و احسان بى‌پايان خود.