تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
اللَّهُ يَحْکُمُ بَيْنَکُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما کُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ (69)
اللَّهُ يَحْکُمُ بَيْنَکُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ: خدا حکم فرمايد ميان شما اى مؤمنان و کافران روز رستخيز، فِيما کُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ: در آنچه هستيد شما که در آن اختلاف مى‌کنيد امروز از امر دين و به جهت اين در آن روز ظاهر گردد که حق کيست و که را باطل دارد، و حکم حق سبحانه در آن روز بر اين وجه باشد که مؤمن را به درجات ثواب رساند، و کافر را به درجات عقاب افکند؛ همچنانکه در دنيا حکم فرموده ميان حق و باطل و امتياز آنها نموده از يکديگر به حجج بينه و آيات واضحه.
تبصره: حق سبحانه در اين آيه طريق آداب را بر وجه نيکو به اهل ايمان آموخته تا اگر کسى از منکران حق با ايشان جدال کند و گوش به حجج و براهين ايشان نکند، به جهت عناد و لجاج ايشان با او منازعه ننموده و حواله او را با حکم الهى واگذارند و گويند که در نشأه قيامت ظاهر گردد که محق و مبطل از ما و شما کيست.
در کافى- از حضرت صادق عليه السّلام که حضرت على عليه السّلام فرمود: ايّاکم و المراء و الخصومة فانّهما يمرضان القلوب على الاخوان و ينبت عليهما النّفاق:
بر شما باد بپرهيز از مراء و خصومت، پس بدرستى که اين دو، مريض مى‌کنند قلب را بر برادران و مى‌رويانند در آن نفاق را. «1»