تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً وَ ما لَيْسَ لَهُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ (71)
بعد از آن در مذمت کفار و مشرکين فرمايد:
وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ: و پرستش مى‌کنند کفار مکه غير از خداى به حق، ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً: آن چيزى را که نفرستاده خداى تعالى به آن حجتى و برهانى که دلالت کند بر جواز پرستش بتان. وَ ما لَيْسَ لَهُمْ بِهِ عِلْمٌ: و پرستش مى‌نمايند چيزى را که نيست مر ايشان را به آن چيز دانشى، يعنى نه علم ضرورى دارند و نه علم استدلالى عقلى و نقلى که متمسک شوند به آن بر پرستيدن غير خدا، بلکه صرف جهل و تقليد پرستش نمايند. وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ: و نيست مر ستمکاران به شرک را هيچ يارى کننده‌اى که دفع عذاب از ايشان نمايد، يعنى روز قيامت مشرکان را هيچ يار و ياورى نباشد، چنانچه در دنيا گاهى اتفاق افتد نصرت براى ايشان. يا نيست مر ايشان را در کفرشان ناصرى به حجت، زيرا حجت نيست مگر براى حق که آن ايمان و توحيد مى‌باشد.
تنبيه: آيه شريفه آگاه فرمايد امت پيغمبر خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را که در مقام پرستش و ستايش، بايد طريقه‌اى اتخاذ نمود که سبب يارى و موجب رستگارى باشد، و به حکم عقل سليم منحصر است پرستش به منعم حقيقى ذات يگانه سبحانى فقط لا غير، و البته عاقل را حکم عقل متبع باشد.
جلد 9 - صفحه 95