1- ملّتهايى که در طول تاريخ، به دليل نافرمانى، گرفتار قهر و غضب خدا شدهاند بسيارند. «کَمْ أَهْلَکْنا»
2- قهر الهى مخصوص قيامت نيست، در دنيا هم هلاک مىکند. «کَمْ أَهْلَکْنا»
3- تاريخ، سرچشمهى عبرت و درس است. «مِنَ الْقُرُونِ»
4- توجّه به علم و آگاهى خدا به گناهان، براى تربيت ما کافى است. «کَفى بِرَبِّکَ»
5- براى عذاب و مجازات مجرمان، آگاهى خداوند کافى است ونيازى به شاهد و و بيّنه ندارد. کَفى بِرَبِّکَ ...
جلد 5 - صفحه 34
6- انسان گنهکار، بندهى خداست. «بِذُنُوبِ عِبادِهِ» نفرمود: «بذنوب الناس»
7- خداوند، به باطن ما خبير و به ظاهر ما بصير است. «خَبِيراً بَصِيراً»