1- دنيا زودگذر است. «الْعاجِلَةَ»
2- انسان، با اراده خلق شده ودر انتخاب آزاد است، ولى ارادهى الهى اصل است.
يُرِيدُ ... لِمَنْ نُرِيدُ
«1». روم، 7.
«2». نجم، 29.
«3». توبه، 38.
«4». اسراء، 19.
جلد 5 - صفحه 35
3- آنچه زشت است، خصلت دنياگرايى است، نه اصل دنيا. «کانَ يُرِيدُ الْعاجِلَةَ»
4- خواست انسان بى حدّ و حصر است، پس بايد در چهارچوب ارادهى الهى محدود شود. «ما نَشاءُ»
5- همهى دنياخواهان به دنيا نمىرسند. «لِمَنْ نُرِيدُ»
6- دنياطلبان دو دستهاند: برخى دنيا و آخرت را مىبازند، «خَسِرَ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةَ» بعضى به بخشى از خواستههاى دنيايىشان مىرسند. «عَجَّلْنا لَهُ فِيها ما نَشاءُ»
7- دنياطلبان و صاحبان اهداف مادّى، شايد به مقدارى از نام و نان برسند، ولى قيامتشان تباه است. «جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ»
8- پايان دنياطلبى، پشيمانى و دوزخ است. «جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ»
9- دنياطلبان، هم در آتش مىسوزند (عذاب جسمى)، هم تحقير مىشوند (عذاب روحى). «يَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً»