تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) مَنْ کانَ يُرِيدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فِيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً «18» «1» نهج البلاغه فيض خطبه 181. جلد 7 - صفحه 348 مَنْ کانَ يُرِيدُ الْعاجِلَةَ: هر که بخواهد نعمتهاى دنيا را. تعبير فرموده از نعم دنيا به صفت آن که بزودى زايل گردد و دوام و ثباتى نخواهد داشت. حاصل آن که: هر که نعمت دنيا را خواهد و صرف نظر از نعم اخروى نموده، همت خود را مصروف دنيا نمايد. عَجَّلْنا لَهُ فِيها: شتابانيم مر او را در دنيا، يعنى به تعجيل بدهيم مال و متاع دنيا را. ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِيدُ: آنچه خواهيم از آن براى آن که خواهيم از طالبان دنيا. تعليق فرموده، متاع دنيا را به مشيت خود نه به خواست بنده، زيرا گاهى بنده بخواهد چيزى را، خدا نمى‌خواهد و عطا نفرمايد به جهت مفسده آن. و ايضا اين اعطا نسبت به تمام بندگان نيست، چه بسا کسى بسيار حريص بر دنيا و دائما طلب نمايد، لکن يا نيابد و يا اندکى بدست آرد. حاصل آن که: هر متمنى، تمناى خود را نيابد و هر کس هم به جميع آرزوهاى خود نمى‌رسد. ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ‌: پس آماده کنيم براى او جهنم را در آخرت. يَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً: در آيه به جهنم در حالتى که نکوهيده و رانده شده از رحمت خدا باشد. فى المجمع‌ «1»- روى ابن عبّاس انّ النّبى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم قال معنى الاية من کان يريد ثواب الدّنيا بعمله الّذى افترضه اللّه عليه لا يريد به وجه اللّه و الدّار الاخرة عجل له فيها ما يشاء اللّه من عرض الدّنيا و ليس له ثواب فى الاخرة و ذلک انّ اللّه سبحانه يؤتيه ذلک ليستعين به على الطاعة فيستعمله فى معصية اللّه فيعاقبه اللّه عليه.