اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ اخفِض لَهُما جَناح‌َ الذُّل‌ِّ مِن‌َ الرَّحمَةِ وَ قُل رَب‌ِّ ارحَمهُما کَما رَبَّيانِي صَغِيراً «24»
متواضع شو و فروتني کن نزد والدين از روي رحمت و محبت و در حق آنها دعا کن و بگو پروردگار من پدر و مادر مرا رحمت فرما چنانچه مرا تربيت کردند در حالي که صغير بودم وَ اخفِض لَهُما جَناح‌َ الذُّل‌ِّ کنايه از اينکه چون کبوتر و دجاجه وقتي که صاحبش يا همسرش باو متوجه ميشود بالهاي خود را جمع ميکند و روي زمين پهن ميشود اشاره بتسليم است بايد نسبت بوالدين کوچکي کرد و تسليم اوامر آنها شد و خود را نسبت بآنها ذليل دانست من الرحمة از روي محبت و مهرباني نه از روي کره و اجبار وَ قُل رَب‌ِّ ارحَمهُما در حق آنها طلب مغفرت و عفو و رحمت نما حيّا و ميتا.
کَما رَبَّيانِي صَغِيراً هر چه خدمت کني تدارک حقوق آنها نميشود که تا چه درجه زحمت در تربيت تو کشيدند بالاخص مادر که ميفرمايد حَمَلَته‌ُ أُمُّه‌ُ کُرهاً وَ وَضَعَته‌ُ کُرهاً احقاف آيه 14 حَمَلَته‌ُ أُمُّه‌ُ وَهناً عَلي وَهن‌ٍ وَ فِصالُه‌ُ فِي عامَين‌ِ لقمان آيه 14.