کلمه‌ى «اخ» در عربى هم به معناى برادر، هم به معناى ملازم و همراه مى‌باشد. مثل «اخو السفر» به کسى که پيوسته در سفر است، و «اخو الکرم» که به انسان کريم گفته مى‌شود. برادرى گاهى نسبى است، گاهى مسلکى ومرامى؛ اسرافکاران برادران مسلکى شيطانند. «إِخْوانَ الشَّياطِينِ» يعنى کسانى که در مسير شيطان و همراه اويند.
جلد 5 - صفحه 46
در قرآن، پيوسته از وسوسه يا ولايت شيطان بر افراد، سخن به ميان آمده است، اما تنها موردى که «إِخْوانَ الشَّياطِينِ» آمده اين آيه است، يعنى اسرافکاران همکار شيطانند، نه تحت امر او. پس کار از وسوسه شدن گذشته و به مرحله‌ى همکارى و معاونت رسيده است.
چنانکه در جاى ديگر آمده است: «نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ» «1»
«تبذير»، گرچه بيشتر در مسائل مالى است، ولى در مورد نعمت‌هاى ديگر نيز وجود دارد، مانند هدر دادن عمر و جوانى، به کار گرفتن فکر، چشم، گوش و زبان در راه ناصحيح، سپردن مسئوليّت‌ها به افراد ناصالح، پذيرش مسئوليّت بدون داشتن لياقت و بيش از حد توان و ظرفيّت، آموزش و آموختن مطالب غير ضرورى وغير مفيد و امثال اينها. «2»