اين آيه، دربارهى برخورد مناسب با مردم است. لذا پيامبر حتّى آنگاه که در انتظار گشايش و رحمت الهى بود، اگر کسى از ايشان چيزى درخواست مىکرد که حضرت آن را نداشت، برايش دعا مىکرد و مىفرمود: خداوند، ما و شما را از فضل خويش روزى دهد. «1»
فاطمهى زهرا عليها السلام هنگامى که براى کمک در کارهاى خانهى خود، از پيامبر کنيزى درخواست کرد، حضرت فرمود: در مسجد 400 نفرند که لباس و غذا ندارند، اگر چنين نبود، خدمتکارى برايت تعيين مىکردم. آنگاه تسبيحات معروف به «تسبيح حضرت زهرا» را به او آموخت. «2»
قرآن دربارهى نحوهى سخن گفتن با مردم، دستورهايى دارد، از جمله اينکه با آنان سخنى نرم، ملايم، آسان، استوار، معروف و رسا گفته شود. «قَوْلًا مَيْسُوراً»، «قَوْلًا لَيِّناً» «3»، «قَوْلًا کَرِيماً» «4»، «قَوْلًا سَدِيداً» «5»، «قَوْلًا مَعْرُوفاً» «6»*، «قَوْلًا بَلِيغاً» «7»