تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) بَل‌ِ اللّه‌ُ مَولاکُم‌ وَ هُوَ خَيرُ النّاصِرِين‌َ (150) بلکه‌ خداوند مولي‌ و صاحب‌ اختيار ‌شما‌ ‌است‌ و ‌او‌ بهترين‌ ياري‌ کننده‌گان‌ ‌است‌، نظر بنيرو و قدرت‌ چهار روزه‌ کفار نکنيد قدرت‌ ‌خدا‌ فوق‌ قدرت‌ بشر و نيروي‌ ‌او‌ بيشتر ‌از‌ نيروهاي‌ بشري‌ ‌است‌، تمام‌ کارها ‌در‌ تحت‌ قدرت‌ و اراده‌ ‌او‌ ‌است‌ اراده‌ کند تمام‌ کفار ‌با‌ تمام‌ قوي‌ و نيروهاي‌ ‌خود‌ معدوم‌ صرف‌ شوند بطرفة العين‌ ‌از‌ ‌بين‌ ميروند لشگر ‌خدا‌ ‌از‌ قشون‌ ‌آنها‌ زيادتر ‌است‌ تمام‌ ملائکه‌ لشگر ‌او‌ هستند بلکه‌: (جمله‌ زرّات‌ زمين‌ و آسمان‌ || لشگر حقّند گاه‌ امتحان‌) بَل‌ِ اللّه‌ُ مَولاکُم‌ مولي‌ مقابل‌ ‌عبد‌ ‌است‌، ‌عبد‌ ‌در‌ کليه‌ حوائج‌ بايد مراجعه‌ بمولاي‌ ‌خود‌ کند و ‌در‌ کليه‌ گرفتاريها پناه‌ باو برد. مولي‌، سيّد، خالق‌، رازق‌ حافظ، ناصر و داراي‌ ساير صفات‌ کمال‌ و جلال‌ و جمال‌ ‌او‌ ‌است‌ و بس‌، صاحب‌ اختيار ‌شما‌ و آمر و ناهي‌ و فرمانفرماي‌ ‌شما‌ ‌او‌ ‌است‌ وَ هُوَ خَيرُ النّاصِرِين‌َ قدري‌ نظر ‌در‌ حال‌ امم‌ سابقه‌ کنيد، عاد ‌با‌ ‌آن‌ قوّة و قدرت‌ و توسعه‌ مملکتي‌ ‌که‌ ‌خدا‌ ميفرمايد أَ لَم‌ تَرَ کَيف‌َ فَعَل‌َ رَبُّک‌َ بِعادٍ إِرَم‌َ ذات‌ِ العِمادِ الَّتِي‌ لَم‌ يُخلَق‌ مِثلُها فِي‌ البِلادِ فجر ‌آيه‌ 6‌-‌ 7‌-‌ 8، خداوند بيک‌ باد ‌آنها‌ ‌را‌ بباد داد. ثمود ‌که‌ ميفرمايد ثَمُودَ الَّذِين‌َ جابُوا الصَّخرَ بِالوادِ فجر ‌آيه‌ 9، بيک‌ صيحه‌ هلاک‌ شدند. فرعون‌ فِرعَون‌َ ذِي‌ الأَوتادِ فجر ‌آيه‌ 10، غرق‌ دريا شدند. باد ‌را‌ ديدي‌ ‌که‌ ‌با‌ عادان‌ چه‌ کرد || آب‌ ‌را‌ ديدي‌ ‌که‌ ‌با‌ طوفان‌ چه‌ کرد آتش‌ ‌را‌ سرد و سلامت‌ کرد ‌بر‌ ابراهيم‌ ‌عليه‌ السّلام‌ قُلنا يا نارُ کُونِي‌ بَرداً وَ سَلاماً عَلي‌ إِبراهِيم‌َ انبياء ‌آيه‌ 61. جلد 4 - صفحه 389 قوم‌ لوط وَ أَمطَرنا عَلَيهِم‌ مَطَراً نمل‌ ‌آيه‌ 58، سنگ‌ ‌بر‌ سر ‌آنها‌ باريد. قوم‌ شعيب‌ بصيحه‌ و صاعقه‌ هلاک‌ شدند. قوم‌ ابرهه‌ وَ أَرسَل‌َ عَلَيهِم‌ طَيراً أَبابِيل‌َ فيل‌ ‌آيه‌ 3. و هکذا ‌در‌ بدر کبري‌ ملائکه‌ آمدند بياري‌ مسلمين‌، ‌الي‌ ‌غير‌ ‌ذلک‌. کيست‌ قدرت‌ داشته‌ ‌باشد‌ ‌اينکه‌ نحو ‌شما‌ ‌را‌ ياري‌ کند اي‌ واي‌ بحال‌ کساني‌ ‌که‌ ‌از‌ دشمن‌ کمک‌ مي‌طلبند و ‌از‌ ‌در‌ دوست‌ گريزانند، تمنّاي‌ ياري‌ ‌از‌ کفار دارند و همچه‌ مولايي‌ ‌را‌ توجّه‌ ندارند. اي‌ يک‌ دله‌ صد دله‌ دل‌ يک‌ دله‌ کن‌ || مهر دگران‌ ‌را‌ ز دل‌ ‌خود‌ يله‌ کن‌ يک‌ بار باخلاص‌ بيا ‌بر‌ ‌در‌ ‌ما || گر کام‌ تر ‌بر‌ نيامد ‌آن‌ گه‌ گله‌ کن‌ أَمَّن‌ يُجِيب‌ُ المُضطَرَّ إِذا دَعاه‌ُ نمل‌ ‌آيه‌ 62.

آیات این صفحه