اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ رَبَّک‌َ يَبسُطُ الرِّزق‌َ لِمَن يَشاءُ وَ يَقدِرُ إِنَّه‌ُ کان‌َ بِعِبادِه‌ِ خَبِيراً بَصِيراً (30)
بدرستي که پروردگار تو بمقتضاي حکمت و صلاح بنده‌گان هر چه تقدير فرموده عنايت ميفرمايد توسعه يا ضيق چنانچه در حديث قدسي دارد.
ان من عبادي من لا يصلحه الا الفقر فان اغنيته لا فسده ذلک و ان من عبادي من لا يصلحه الا الغني فان افقرته لافسده ذلک الحديث».
«
محققا او ببندگان خود با خبر و بينا است.
ان ربّک يبسط الرزق لمن يشاء»
«
بسط رزق ممکن است از جهاتي باشد که در آيات شريفه اشاره دارد.
جلد 12 - صفحه 245
«جهت اولي» لطف و عنايت باشد چنانچه ميفرمايد:
وَ لَو أَن‌َّ أَهل‌َ القُري آمَنُوا وَ اتَّقَوا لَفَتَحنا عَلَيهِم بَرَکات‌ٍ مِن‌َ السَّماءِ وَ الأَرض‌ِ اعراف آيه 94.
«جهت ثانيه» امتحان بنده باشد بسا ميشود غناء يکي امتحان صد نفر باشد خود و اهل بيت و بستگان و خويشان و ديگران که البته هر بنده بايد امتحان شود و امتحانات الهي مختلف است.
أَ حَسِب‌َ النّاس‌ُ أَن يُترَکُوا أَن يَقُولُوا آمَنّا وَ هُم لا يُفتَنُون‌َ عنکبوت آيه 2.
«جهت ثالثه» بلا و عقوبت است که ميفرمايد:
وَ لا يَحسَبَن‌َّ الَّذِين‌َ کَفَرُوا أَنَّما نُملِي لَهُم خَيرٌ لِأَنفُسِهِم إِنَّما نُملِي لَهُم لِيَزدادُوا إِثماً آل عمران آيه 174.
«و يقدر» فقر و تهي دستي هم جهاتي دارد يا اينکه دنيا را قابل آنها نميداند چنانچه دارد از فقراء روز قيامت عذر خواهي ميکند که بشما در دنيا ندادم بر اينکه جهت بود که قابليت نداشت و امروز بعوض آن بشما چه تفضلاتي مشاهده کنيد که ميدهم فقراء آرزو ميکنند اي کاش در دنيا کسي يک لقمه نان و يا يک شربت آب نداده بود بما و يا اينکه امتحان فقير است و بسا فقر يک نفر امتحان صد نفر بشود خود و ديگران و يا اينکه عقوبت اعمال آنها باشد که ما أَصابَکُم مِن مُصِيبَةٍ فَبِما کَسَبَت أَيدِيکُم شوري آيه 29.
إِنَّه‌ُ کان‌َ بِعِبادِه‌ِ خَبِيراً بَصِيراً.
مهندسي که بگل نکهت و بکل جان داد || بهر آنچه سزاوار حکمت است آن داد
دو تاجر متساوي المتاع در بازار || يکي بنفع رساند و يکي بخسران داد
دو کشتي متساوي الاثاث در دريا || يکي رساند بساحل يکي بطوفان داد
246