1- زندگى بايد براساس علم واطلاعات صحيح ومنطق وبصيرت باشد. «لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ»
2- بازار شايعات را داغ نکنيم و با نقل شنيدههاى بىاساس، آبرو و حقوق افراد را از بين نبريم. لا تَقْفُ ...
3- قرآن بساط ساحران، کاهنان و پيشگويان را که مردم سادهلوح را دور خود
«1». تفسير نورالثقلين.
جلد 5 - صفحه 61
جمع مىکنند، بر هم مىزند. «لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ»
4- راه شناخت، تنها حس نيست، دل نيز يکى از راههاى شناخت است. «السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ»
5- در قيامت، از باطن و نيّات هم بازخواست مىشود. «الْفُؤادَ»
6- ايمان به قيامت وحسابرسى خداوند، عامل پيدايش تقواست. «کُلُّ أُولئِکَ کانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا»
7- بهرهبردارى صحيح نکردن از جسم و امکانات، مؤاخذه خواهد داشت. «کُلُّ أُولئِکَ کانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا»