1- تکبّر، حتّى در راه، رفتن از نظر قرآن نکوهيده است. «وَ لا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحاً»
2- راه مقابله با تکبّر، توجّه دادن به ضعفها وعجزهاست. «إِنَّکَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ»
3- خصلتهاى درونى در رفتار انسان اثر گذار است. «وَ لا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحاً»
4- بدى اعمال زشت در همهى اديان الهى امرى ثابت است. کانَ سَيِّئُهُ ... مَکْرُوهاً
5- اوامر و نواهى پروردگار، در جهت رشد و تربيت انسان است. «عِنْدَ رَبِّکَ»