اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ فَأَصفاکُم رَبُّکُم بِالبَنِين‌َ وَ اتَّخَذَ مِن‌َ المَلائِکَةِ إِناثاً إِنَّکُم لَتَقُولُون‌َ قَولاً عَظِيماً (40)
آيا برگزيد خداوند شما را بپسران و گرفت از ملائکه دختران محققا شما هر آينه مي‌گوييد گفتار بزرگي أَ فَأَصفاکُم رَبُّکُم بِالبَنِين‌َ نظر به اينکه مشرکين بسيار از دختر بدشان مي‌آمد حتي اگر خبر بآنها ميرسيد که دختر پيدا کرده صورتش سياه ميشد و غيظ و غضب ميکرد وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُم بِالأُنثي ظَل‌َّ وَجهُه‌ُ مُسوَدًّا وَ هُوَ کَظِيم‌ٌ نحل آيه 40 حتي ميبردند زنده زير خاک ميکردند و خود را از مردم مخفي ميکردند از روي خجلت.
يَتَواري مِن‌َ القَوم‌ِ مِن سُوءِ ما بُشِّرَ بِه‌ِ أَ يُمسِکُه‌ُ عَلي هُون‌ٍ أَم يَدُسُّه‌ُ فِي التُّراب‌ِ نحل آيه 59 ولي بپسر بسيار علاقه‌مند بودند و لو از زنا باشد چنانچه در حق إبن زياد چهل نفر مدعي شدند که از من است چون با مرجانه زنا کرده بودند و چون ابهام پاي او شبيه بزياد بود گفتند إبن زياد وَ اتَّخَذَ مِن‌َ المَلائِکَةِ إِناثاً چون
جلد 12 - صفحه 256
تمام طبقات کفر حتي بعض فرق مسلمين خدا را جسم ميدانند و مشرکين ملائکه را دختران خدا ميگويند چنانچه در آيات بسيار اشاره دارد أَ لَکُم‌ُ الذَّکَرُ وَ لَه‌ُ الأُنثي تِلک‌َ إِذاً قِسمَةٌ ضِيزي النجم آيه 22 و غير اينکه چنانچه در توراة رائج آدم را پسر خدا ميداند بلکه يهود و نصاري گفتند نَحن‌ُ أَبناءُ اللّه‌ِ وَ أَحِبّاؤُه‌ُ قُل فَلِم‌َ يُعَذِّبُکُم بِذُنُوبِکُم مائده آيه 18 و يهود عزير را پسر خدا و نصاري عيسي را وَ قالَت‌ِ اليَهُودُ عُزَيرٌ ابن‌ُ اللّه‌ِ وَ قالَت‌ِ النَّصاري المَسِيح‌ُ ابن‌ُ اللّه‌ِ توبه آيه 30 إِنَّکُم لَتَقُولُون‌َ قَولًا عَظِيماً زيرا اينکه کلام مشتمل بر کفريات بسياري است.
اولا مستلزم قول بتجسم است.
و ثانيا مستلزم ترجيح مرجوح بر راجح است.
و ثالثا مستلزم احتياج است.
و رابعا مستلزم شرک است.
و خامسا افتراء علي اللّه است.
و سادسا اهانت بملائکه است که آنها را اناث ميدانند و غير اين‌ها از کفريات.