تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ رَبُّکَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلى بَعْضٍ وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً (55)
جلد 7 - صفحه 397
وَ رَبُّکَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ: و پروردگار تو داناتر است به آنها که در آسمانها هستند از ملائکه و آنانکه در زمين باشند از انبياء. در اين آيه حق تعالى بيان فرمايد که برگزيدن ملائکه و انبياء، نه به سبب ميل به آنها باشد، بلکه برگزيد ايشان را به جهت علم به باطن آنها. يا معنى آنکه: خداوند سبحان عالم به تمام عالميان، پس بر وفق حکمت و مقتضاى مصلحت، آنها را مختلف قرار داد در صورت و رزق و رفعت و ضيق و وسعت، چنانچه بعضى انبياء را بر بعضى فضيلت عطا فرمود. وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلى بَعْضٍ: و هرآينه برترى داديم بعض پيغمبران را بر بعضى ديگر به زيادتى درجه و ثواب و معجزات و کتاب و جامعيت و خاتميت، اگرچه هر يک در مرتبه خود در اعلى درجه فضل بودند، لکن بعضى را بواسطه خصايصى برترى داديم: آدم عليه السّلام را رتبه صفوت، ادريس عليه السّلام را رفعت، نوح عليه السّلام را اجابت دعوت، ابراهيم عليه السّلام را مقام خلّت و دوستى، موسى عليه السّلام را رتبه کليميت، تو را مرتبه خاتميت.
تفسير برهان «1»- ابن شهراشوب از الاعمش از ابى صالح در آيه (وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلى بَعْضٍ) قال فضّل اللّه محمّدا بالعلم و الفضل على جميع الرّسل و فضّل علىّ بن أبي طالب على جميع الصّدّيقين بالعلم و العقل.
وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً: و عطا فرموديم داود عليه السّلام را کتاب زبور. يعنى انکار نکنيد تفضيل حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و اعطاى قرآن را، پس بتحقيق عطا فرموديم داود عليه السّلام را زبور.