اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قُل‌ِ ادعُوا الَّذِين‌َ زَعَمتُم مِن دُونِه‌ِ فَلا يَملِکُون‌َ کَشف‌َ الضُّرِّ عَنکُم وَ لا تَحوِيلاً (56)
بگو باين مشرکين که بخوانيد کساني را که گمان ميکنيد از غير خداوند پس اينها مالک نيستند برطرف کنند ضرري را از شما يا تبديل بنفع کنند يا بديگر متوجه کنند قُل‌ِ ادعُوا بکساني که توجه آنها در امور بغير خدا باشد حتي انبياء و ملائکه چه رسد برؤساء و کار فرماها و مشتري و کاسب و زن و شوهر و کارفرما و
جلد 12 - صفحه 272
کارگر و قوه و قدرت و ماليه و توانايي خود که جامعش الَّذِين‌َ زَعَمتُم مِن دُونِه‌ِ است سرتاسر ممکنات در مقابل مشيت الهي کوچکترند از اينکه بتوانند کوچکترين مضرتي از شما دفع کنند يا تغييري دهند.
فَلا يَملِکُون‌َ کَشف‌َ الضُّرِّ عَنکُم وَ لا تَحوِيلًا.
در حديث قدسي است
و عزتي و جلالي لاقطعن امل آمل غيري الحديث
(تو کار خود بخدا واگذار و دل خوش دار که رحم اگر نکند مدعي خدا بکند) مکرر تذکر داده‌ايم که مقام توکل مولد از توحيد افعاليست و مراتب توحيد افعالي چهار مرتبه است «1» فقط بزبان ولي قلب متوجه بغير «2» قلب هم معتقد لکن راسخ نيست و نظر بغير هم دارد «3» اعتقاد راسخ و قطع نظر از غير و مقام توکل در اينکه مرتبه حاصل مي‌شود «4» تفويض صرف خوديتي در خود نبيند چه رسد بغير و اسباب.