اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أُولئِک‌َ الَّذِين‌َ يَدعُون‌َ يَبتَغُون‌َ إِلي رَبِّهِم‌ُ الوَسِيلَةَ أَيُّهُم أَقرَب‌ُ وَ يَرجُون‌َ رَحمَتَه‌ُ وَ يَخافُون‌َ عَذابَه‌ُ إِن‌َّ عَذاب‌َ رَبِّک‌َ کان‌َ مَحذُوراً (57)
اينها کساني هستند خدا را ميخوانند و طلب مي‌کنند بسوي پروردگار خود وسيله که کدام يک از آنها نزديکتر است و اميد برحمت الهي دارند و خوف از عذاب او محققا بايد از عذاب الهي حذر کرد اينکه آيه شريفه را دو نحوه ميتوان تفسير کرد يک نحوه که مفسرين گفتند که أُولئِک‌َ الَّذِين‌َ يَدعُون‌َ مراد مشرکين هستند که ملائکه و عيسي عليه السّلام و ساير الهه آنها را مقرب درگاه الهي ميدانند و خدا را ميخوانند يَبتَغُون‌َ إِلي رَبِّهِم‌ُ الوَسِيلَةَ چنانچه در جاي ديگر گفتند ما نَعبُدُهُم إِلّا لِيُقَرِّبُونا إِلَي اللّه‌ِ زُلفي زمر آيه 4.
و نيز گفتند وَ اللّه‌ُ أَمَرَنا بِها اعراف آيه 27 أَيُّهُم أَقرَب‌ُ هر کدام آلهه خود را اقرب ميدانند يک دسته ملائکه را يک دسته انبياء را يک دسته اصنام را که ميگويند اينها صورت ملائکه است يک دسته خورشيد و ماه و ستارگان را يک دسته
جلد 12 - صفحه 273
آتش و گاو و گوساله و غير اينها وَ يَرجُون‌َ رَحمَتَه‌ُ باين عبادة الهه وَ يَخافُون‌َ عَذابَه‌ُ در ترک عبادت آنها إِن‌َّ عَذاب‌َ رَبِّک‌َ کان‌َ مَحذُوراً نحوه دوم اينکه أُولئِک‌َ اشاره بانبياء باشد در آيه سابقه که فرمود وَ لَقَد فَضَّلنا بَعض‌َ النَّبِيِّين‌َ عَلي بَعض‌ٍ اينکه انبياء الَّذِين‌َ يَدعُون‌َ خدا را ميخوانند و ميپرستند يَبتَغُون‌َ إِلي رَبِّهِم‌ُ الوَسِيلَةَ بعبادت و بنده‌گي و اعمال حسنه ايهم کدام يک از اعمال و عبادات اقرب برحمت الهي و افضل است چنانچه از امير المؤمنين است که فرمود هر وقت که دو امر بر من پيش آمد شد آنکه افضل بود اختيار کردم وَ يَرجُون‌َ رَحمَتَه‌ُ اينها اميدشان برحمت الهي از همه بيشتر است وَ يَخافُون‌َ عَذابَه‌ُ خوف آنها از همه بالاتر است إِن‌َّ عَذاب‌َ رَبِّک‌َ کان‌َ مَحذُوراً و بنظر اينکه تفسير انسب و اقرب و اظهر است و اللّه العالم بمراده.