تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ فَأَمِنْتُمْ أَنْ يَخْسِفَ بِکُمْ جانِبَ الْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْکُمْ حاصِباً ثُمَّ لا تَجِدُوا لَکُمْ وَکِيلاً (68)
أَ فَأَمِنْتُمْ أَنْ يَخْسِفَ بِکُمْ: آيا پس ايمن شدهايد که فرو برد به شما.
جانِبَ الْبَرِّ: اطراف خشکى را و شما را فرو برد، چنانچه قارون را فرو برد.
أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْکُمْ حاصِباً: يا فرستد بر شما بادى سخت که سنگ ريزه آرد، چنانچه بر قوم عاد فرستاد. على بن ابراهيم قمى فرمايد «1»: مراد حاصب عذاب و هلاک باشد. ثُمَّ لا تَجِدُوا لَکُمْ وَکِيلًا: پس آنگاه در نيابيد براى خود وکيلى را تا براى شما سخن گويد و رفع عذاب را بنمايد.
تنبيه: آيه شريفه بيان فرمايد که فعل شما ناسپاسان، فعل کسى است که توهم کند وقتى از مخاطره دريا نجات يافت و به خشکى رسيد از نزول بلا مأمون گرديد، لذا اعراض از شکر حق نموده کفران نمائيد، مگر مأمون شديد در زمين که خسف فرمود و شما را فرو برد.