تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَمْ أَمِنْتُمْ أَنْ يُعِيدَکُمْ فِيهِ تارَةً أُخْرى‌ فَيُرْسِلَ عَلَيْکُمْ قاصِفاً مِنَ الرِّيحِ فَيُغْرِقَکُمْ بِما کَفَرْتُمْ ثُمَّ لا تَجِدُوا لَکُمْ عَلَيْنا بِهِ تَبِيعاً (69) أَمْ أَمِنْتُمْ أَنْ يُعِيدَکُمْ فِيهِ‌: آيا ايمن شده‌ايد اينکه برگرداند شما را در دريا. تارَةً أُخْرى‌: مرتبه ديگر به اينکه قرار دهد براى شما حاجتى، يا حادث‌ «1» تفسير برهان جلد 2، صفحه 428 و تفسير قمى جلد 2، صفحه 22. جلد 7 - صفحه 415 کند در شما رغبتى، يا ترسى پس برگرديد دو مرتبه به دريا. فَيُرْسِلَ عَلَيْکُمْ قاصِفاً مِنَ الرِّيحِ‌: پس وقتى سوار شديد، فرستد بر شما باد شديد شکننده کشتى. در تفسير برهان: ابى جارود از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده که مراد ريح عاصف باشد. فَيُغْرِقَکُمْ بِما کَفَرْتُمْ‌: پس غرق کند شما را به سبب آنچه کفران نموديد نعم سبحانى را. ثُمَّ لا تَجِدُوا لَکُمْ عَلَيْنا بِهِ تَبِيعاً: پس نيابيد از براى خود بر ما به آن غرق کردن مطالبى را که خونبهاى شما را بخواهد و بازخواست کند که چرا چنين کردى. تبصره: آيه شريفه بينائى است به آن که: اعراض از حق به کفران، منجر شود به خسران؛ زيرا اگرچه کفران و ناسپاسى بندگان موجب نگردد منع رحمت رحمانيه حضرت منان را، لکن تا مادامى که هتّاکى و بى‌باکى به حدى نرسد به هيچ گونه متنبه و هشيارى نيابد، که در اين صورت مورد سخط الهى واقع شود، اگر عذاب و عقاب سبحانى وارد شدى، هيچکس و هيچ چيزى دفع آن ننمودى؛ زنهار از پيش آمدن چنين حالى.