اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ فَأَمِنتُم أَن يَخسِفَ بِکُم جانِبَ البَرِّ أَو يُرسِلَ عَلَيکُم حاصِباً ثُمَّ لا تَجِدُوا لَکُم وَکِيلاً (68)
جلد 12 - صفحه 283
آيا پس از اينکه باز ايمن هستيد اينکه خداوند فرو ببرد بشما طرف خشکي را که در زمين فرو رويد يا بفرستد باد تندي که شما را هلاک کند و نيابيد براي خود کسي را که حفظ کند شما را (جمله ذرات زمين و آسمان لشکر حقند گاه امتحان آب را ديدي که با طوفان چه کرد باد را ديدي که با عادان چه کرد).
يکي از معاصي بزرگ امن من مکر اللّه است و بخصوص در اخبار داريم که بعض معاصي عقوبتش تعجيل ميشود در همين دنيا اگر فاحشه علني شد يعني فحشاء مثل زنا لواط ساز آواز و امثال اينها مبتلا بطاعون و امراض تازه که سابقه نداشته ميشوند اگر کم فروشي دچار بقحطي و سختي مئونه و جور سلطان ميشوند اگر منع زکاة شد جلوگيري از باران ميشود فقط براي بهائم قدري ميبارد اگر نقض عهد خدا و رسول شد دشمن مسلّط ميشود اگر حکم بغير ما انزل اللّه شد جنگ در ميانه توليد ميشود يکديگر را ميکشند اگر زنا ظاهر شد موت فجأه و منع زکاة برکات زمين برداشته ميشود از زرع و ثمار و معادن اگر قطع رحم شد اموال بدست اشرار ميرود و اگر ترک امر بمعروف و نهي از منکر شد اشرار مسلط ميشوند و دعاء اخيار مستجاب نميشود و امروز نوع اينکه معاصي رواج بسيار دارد و نوع اينکه عقوبات هم مشاهده ميشود ولي متنبه نميشويم.
(أَ فَأَمِنتُم أَن يَخسِفَ بِکُم جانِبَ البَرِّ) چنانچه بر قوم لوط متوجه شد و تمام فرو رفتند بعد از آنکه حجارة بر سر آنها باريد أَو يُرسِلَ عَلَيکُم حاصِباً چنانچه بر عاد قوم هود و زيد که ميفرمايد:
وَ أَمّا عادٌ فَأُهلِکُوا بِرِيحٍ صَرصَرٍ عاتِيَةٍ سَخَّرَها عَلَيهِم سَبعَ لَيالٍ وَ ثَمانِيَةَ أَيّامٍ حُسُوماً فَتَرَي القَومَ فِيها صَرعي کَأَنَّهُم أَعجازُ نَخلٍ خاوِيَةٍ حاقه آيه 6 و 7 ثُمَّ لا تَجِدُوا لَکُم وَکِيلًا در مقابل اراده و مشيت حق کيست بتواند عرض اندام کند نه شفيعي دارند و نه ناصر و معيني بلي اهل ايمان بايد هم اميدوار باشند که با ايمان از دنيا روند مأيوس نباشند و هم خوف داشته باشند که مبادا معاصي باعث سلب ايمان شود بين خوف و رجاء و البته رجاء بايد بيشتر باشد.
284