«فتيل»، رشته‌ى باريک ميان شکاف هسته‌ى خرماست، کنايه از چيز بسيار اندک و کوچک و حقير مى‌باشد.
قرآن از دو گونه پيشوا نام برده است: يکى امام نور و هدايت، «أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا» «2»* و
«1». تفسير کنزالدقائق.
«2». انبياء، 73.
جلد 5 - صفحه 96
ديگرى امام نار و ضلالت، «أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ» «1» که گروه دوّم، با زور و تهديد و تطميع و تحقير، مردم را به اطاعت خود وامى‌دارند.
ابوبصير به امام صادق عليه السلام گفت: «أشهد أنک امامى»، گواهى مى‌دهم که تو امام من هستى. امام فرمود: در قيامت، هر گروهى با امامشان محشور مى‌شوند، خورشيدپرستان با خورشيد و ماه پرستان با ماه. «2»