نکته‌های تفسیر نور

در قيامت علاوه بر صحنه‌هايى که انسان‌ها مُهر بر لب و لال برانگيخته مى‌شوند، عده‌اى هم نابينايند. نابينايىِ آنجا ريشه در کور دلى دنيا دارد. در روايات است: کسى که حج بر او واجب شود ولى حج نرود، يا قرآن بخواند ولى عمل نکند، کور محشور مى‌شود. «1» کور دلى بدتر از کورى چشم است، چنانکه حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد: «شر العمى عمى القلب»، بدترين کورى، کورى دل است. و همچنين فرمودند: «أشد العمى من عمى عن فضلنا» بدترين و سخت‌ترين کورى، کورى کسى است که چشم ديدن فضايل مارا ندارد. «2» کورى در قيامت در آيات ديگر هم آمده است، از جمله: «نَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَلى‌ وُجُوهِهِمْ عُمْياً» «3»، همچنين آيه‌ى 125 سوره طه، کور برانگيخته شدن در قيامت را در اثر کور دلى در دنيا و فراموش کردن آيات الهى و اعراض از حقّ دانسته است. سؤال: در آياتى آمده است که به گنهکاران گفته مى‌شود: کتابت (نامه‌ى عملت) را بخوان، «اقْرَأْ کِتابَکَ» اين آيات با نابينايى آنان درقيامت چگونه قابل جمع است؟ پاسخ: کورى در يکى از مواقف قيامت است، در موقف ديگر بينا مى‌شوند و حقايقى را که در دنيا نشناخته‌اند، آنجا آشکارا مى‌بينند. «1». تفسير کنزالدقائق. «2». تفسير کنزالدقائق. «3». اسراء، 97. جلد 5 - صفحه 98 امام باقر عليه السلام مى‌فرمايد: کسى که از ديدن آفرينش بهره‌ى معنوى نگيرد، پس نسبت به آخرتى که نديده، کوردل‌تر است. «1»