اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ نُنَزِّل‌ُ مِن‌َ القُرآن‌ِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحمَةٌ لِلمُؤمِنِين‌َ وَ لا يَزِيدُ الظّالِمِين‌َ إِلاّ خَساراً (82)
و ما نازل کرديم از قرآن چيزي را که آن چيز شفاء امراض است و رحمت است براي مؤمنين.
و زياد نميکند ظالمين را مگر خسران و زيانکاري وَ نُنَزِّل‌ُ مِن‌َ القُرآن‌ِ ما هُوَ شِفاءٌ و استشفاء بقرآن انحاء کثيره است.
«1» امراض روحي ببيانات روشن و ادله متقنه شرک و کفر و ضلالت را ميبرد و ايمان و تصديق و اقرار و اعتراف بعقايد حقه ميآورد و اينکه بالاترين امراض است که ميفرمايد فِي قُلُوبِهِم مَرَض‌ٌ فَزادَهُم‌ُ اللّه‌ُ مَرَضاً بقره آيه 9 و ما در جلد اول در ذيل همين آيه مفصلا امراض قلبي را متعرض شديم رجوع فرمائيد.
جلد 12 - صفحه 298
«2» امراض نفساني که عبارت از اخلاق رذيله و صفات خبيثه و ملکات قبيحه ببرکت قرآن زائل ميشود و اخلاق حميده و صفات پسنديده و ملکات حسنه جاي‌گير ميشود.
«3» بتوسل بآيات شريفه و سور قرآنيه امراض جسمي و بدني زائل ميشود و اينکه يک باب مفصليست.
«4» نگاه داشتن قرآن يا بعض آيات شريفه نزد خود يا کتابت آن يا قرائت آن باعث حفظ از آفات و بليات ميشود.
«5» موجب حفظ مال از سرقت و زيان و کسر و نقصان ميشود و باعث برکت و زيادي ميشود.
«6» براي قضاء حوائج و اصلاح امور استجابت دعا و انجاح مقاصد بسيار نافع است و رحمة تمسک بقرآن و عمل بوظايف آن و احترام بآن چه اندازه مثوبات و اجر در دنيا و آخرت دارد و همچنين تلاوت و قرائت لکن اينکه شفاء و رحمة خصيصه مؤمنين است للمؤمنين و مؤمن کسي را گويند که معتقد بجميع عقائد حقه باشد و منکر ضروريات دين و مذهب نباشد و اهل بدعت نباشد وَ لا يَزِيدُ الظّالِمِين‌َ چه ظلم بدين کنند يا باولياء الهي يا بمؤمنين يا بخود که ظالم بنفس باشد لا يزيده الا خسارا خسارت خسران در دين و در جان و در مال و اولاد روز بروز زياد ميشود.