پیام‌های تفسیر نور

1- منطق طاغوت، خشونت وتبعيد است ومردان حقّ را تحمّل نمى‌کنند. «فَأَرادَ» 2- در برابر اراده‌ى طاغوت، اراده و قهر خداوند است. فَأَرادَ ... فَأَغْرَقْناهُ‌ 3- هرچند فکر گناه، گناه نيست، امّا اراده‌ى خطرناکى همچون تبعيد پيامبران، قهر الهى را به دنبال دارد. فَأَرادَ ... فَأَغْرَقْناهُ‌ 4- همه‌ى قدرت نمايى طاغوت‌ها، در زمين ومحدود است. «مِنَ الْأَرْضِ» 5- عذاب الهى، پس از اتمام حجّت است. بعد از آمدن معجزات و ايمان نياوردن مردم، هلاکت حتمى است. «فَأَغْرَقْناهُ» 6- پايان کار طاغوت‌ها و همکارانشان، هلاکت و نابودى است. «فَأَغْرَقْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ جَمِيعاً» 7- کمک به ستمگران سبب شريک شدن در هلاکت آنان است. «مَنْ مَعَهُ» 8- رهبران فاسد در هلاکت مردم نقش دارند. «فَأَغْرَقْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ» جلد 5 - صفحه 128 9- آنان که چند روزى بر منطقه‌اى حاکم مى‌شوند، بايد پاسخگوى خدا در قيامت باشند. اسْکُنُوا الْأَرْضَ‌ ... جِئْنا بِکُمْ لَفِيفاً