تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قالَ لَقَدْ عَلِمْتَ ما أَنْزَلَ هؤُلاءِ إِلاَّ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ بَصائِرَ وَ إِنِّي لَأَظُنُّکَ يا فِرْعَوْنُ مَثْبُوراً (102) قالَ لَقَدْ عَلِمْتَ‌: گفت موسى در جواب فرعون، هرآينه بتحقيق و بدرستى که تو دانسته‌اى به دل خود اگرچه به زبان تلفظ نمى‌کنى که بدون شبهه و شک. ما أَنْزَلَ هؤُلاءِ: نازل نفرموده اين آيات بينات و معجزات قاهرات را. إِلَّا رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌: مگر پروردگار و آفريدگار آسمانها و زمينها. بَصائِرَ: در حالتى که آيات روشن و آشکارا هستند که هر يک دليل است بر راستى نبوت من و درستى قول من، و لکن تو عناد و انکار مى‌کنى. وَ إِنِّي لَأَظُنُّکَ يا فِرْعَوْنُ مَثْبُوراً: و بدرستى که من يقين مى‌دانم تو را اى فرعون هلاک شده، يعنى مشرف بر هلاکت، يا تو را ناقص العقل مى‌دانم، يا منصرف از خيرات، و مصر به شرورات، يا ملعون مى‌دانم. نکته: ميان ظن موسى و ظن فرعون، نهايت تباعد است، زيرا ظن فرعون کذب محض بود، و لکن ظن موسى حقيقت يقين.