تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَأَرادَ أَنْ يَسْتَفِزَّهُمْ مِنَ الْأَرْضِ فَأَغْرَقْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ جَمِيعاً (103) جلد 7 - صفحه 454 خلاصه بعد از دعوت موسى عليه السّلام و امتناع فرعون: فَأَرادَ أَنْ يَسْتَفِزَّهُمْ مِنَ الْأَرْضِ‌: پس خواست فرعون اينکه برانگيزد و دور کند موسى و قوم او را از زمين مصر، يا از مطلق زمين به کشتن و مستاصل کردن آنان. على بن ابراهيم قمى رضوان اللّه عليه به روايت ابى الجارود از حضرت باقر عليه السّلام در اين آيه فرمود: بتحقيق فرعون و قوم او دانستند که نازل ننموده اين آيات را مگر خدا. «1» فَأَغْرَقْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ جَمِيعاً: پس غرق نموديم فرعون را و هر که با او بود بتمامى، و هيچکس از آنها رهائى نيافت و از بنى اسرائيل هيچکس هلاک نشد، در صورتى که هر دو گروه از يک جاده منفلقه دريا عبور نمودند. ظهور اين امر، آيتى است براى عالميان، عبرتى است براى بينايان. و تهديدى است براى مخالفان.