تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ قُلْنا مِنْ بَعْدِهِ لِبَنِي إِسْرائِيلَ اسْکُنُوا الْأَرْضَ فَإِذا جاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ جِئْنا بِکُمْ لَفِيفاً (104) وَ قُلْنا مِنْ بَعْدِهِ‌: و گفتيم پس از غرق شدن. لِبَنِي إِسْرائِيلَ‌: مر فرزندان يعقوب را که: اسْکُنُوا الْأَرْضَ‌: ساکن شويد در زمينى که ايشان مى‌خواستند شما را از آن بيرون کنند. فَإِذا جاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ: پس چون آمد وعده آخرت، يعنى قيامت که شود. جِئْنا بِکُمْ لَفِيفاً: بياريم شما و ايشان را به محشر در حالتى که جماعتى آميخته باشيد با هم، پس حکم فرمائيم ميان شما به تميز سعداء از اشقياء. مجاهد گفته‌ «2»: مراد وعده آخرت نزول عيسى عليه السّلام باشد از آسمان، بنابراين آيه شريفه دليل است بر صحت رجعت. «1» تفسير برهان، جلد 2، صفحه 452 و تفسير قمى جلد 2، صفحه 29. «2» مجمع البيان، جلد 3، صفحه 444. جلد 7 - صفحه 455 تتمّه: حق تعالى قصه موسى و فرعون را در اين مقام براى تسليه خاطر مبارک حضرت نبوى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ايراد فرموده و مى‌فرمايد: اگرچه کفار قريش تو را از مکه اخراج کردند، قبل از اين فرعون در صدد اخراج موسى شد، ما او و قومش را مستأصل گردانيديم و مصر به ايشان داديم؛ پس تو را نيز بر دشمنان ظفر دهيم و نعمت خود را بر تو تمام کنيم، و اين وعده منجر شد به فتح مکه و غلبه بر مشرکان.