1- سلامت قرآن تضمين شده است. هم خداوند قرآن را به حقّ نازل کرد، هم وحى الهى به سلامت به مقصد رسيد و شياطين نتوانستند آسيبى به آن رسانند. «بِالْحَقِّ أَنْزَلْناهُ وَ بِالْحَقِّ نَزَلَ»
2- محور کار پيامبران، بشارت و انذار است و حقِّ کاستن و افزودن بر وحى را ندارند. «مُبَشِّراً وَ نَذِيراً»
3- مسئوليّت پذيرش يا نپذيرفتن مردم با پيامبر نيست و کسى حقّ تحميل عقيده بر ديگران را ندارد. «ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا مُبَشِّراً وَ نَذِيراً»
4- بشارت و انذار در کنار هم مؤثّر است. «مُبَشِّراً وَ نَذِيراً»