اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَئِن قُتِلتُم فِي سَبِيل‌ِ اللّه‌ِ أَو مُتُّم لَمَغفِرَةٌ مِن‌َ اللّه‌ِ وَ رَحمَةٌ خَيرٌ مِمّا يَجمَعُون‌َ (157)
و هر آينه اگر کشته شديد در راه الهي و ترويج دين يا آنکه در مسافرت براي جهاد اجل شما رسيد هر آينه اينکه قتل و موت مورث آمرزش و گذشت از گناهان شما است و موجب نيل بمثوبات و رحمت الهي است و اينکه مغفرت و رحمت براي شما بهتر است از آنچه گرد ميکنند از زخارف دنيوي و با هزاران حسرت ميگذارند و ميروند.
وَ لَئِن قُتِلتُم فِي سَبِيل‌ِ اللّه‌ِ اگر چه در مورد مجاهدين وارد شده لکن مورد مخصص نيست و شامل قتل در راه دين ميشود و لو مثل قتل ميثم تمار که براي دوستي علي‌ّ کشته شد يا رشيد حجري يا شهيد اول و ثاني و ثالث يا براي دفع شرّ اعداء و امثال اينها و لو احکام ظاهريه شهيد بر آنها جاري نشود.
أَو مُتُّم اينهم در مورد مجاهدين است لکن شامل ميشود هر مسافرتي براي دين باشد مثل مسافرت براي تحصيل علوم دينيه يا براي حج يا زيارت و امثال اينها چنانچه ميفرمايد وَ مَن يَخرُج مِن بَيتِه‌ِ مُهاجِراً إِلَي اللّه‌ِ وَ رَسُولِه‌ِ ثُم‌َّ يُدرِکه‌ُ
جلد 4 - صفحه 405
المَوت‌ُ فَقَد وَقَع‌َ أَجرُه‌ُ عَلَي اللّه‌ِ وَ کان‌َ اللّه‌ُ غَفُوراً رَحِيماً نساء آيه 100.
لَمَغفِرَةٌ مِن‌َ اللّه‌ِ وَ رَحمَةٌ دو چيز است که منتهاي آمال انسان مؤمن است يکي نجات از عذاب الهي که در اثر مغفرت از ذنوب و خطايا است و ديگر نيل بجنت و مثوبات الهي که در اثر مشموليت رحمة است و البته اينکه دو چيز طرف نسبت و قابل مقايسه با اينکه دنياي دني فاني زائل که هر نوشي مقرون بهزار نيش و هر نعمتي محفوف بهزار بلاء است لذا ميفرمايد خَيرٌ مِمّا يَجمَعُون‌َ از مال و منال و جاه و مقام که هيچ ثبات و بقاء ندارد و هر روز بنام کسي است و تمام آن عاريتي است حتي حيات آن.