پیام‌های تفسیر نور

1- ايمان و کفر مردم، در حقانيّت قرآن اثرى ندارد. «آمِنُوا بِهِ أَوْ لا تُؤْمِنُوا» 2- علم، هديه‌اى الهى است. «أُوتُوا الْعِلْمَ» 3- برخلاف آنان که جهل را منشأ ايمان به خدا و مذهب مى‌دانند، قرآن علم و دانايى را ريشه‌ى ايمان مى‌داند. أُوتُوا الْعِلْمَ‌ ... يَخِرُّونَ‌ 4- جمعى از علماى اهل کتاب، به قرآن ايمان آوردند و قرآن در روح آنان اثرى عميق گذاشت. أُوتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهِ‌ ... يَخِرُّونَ‌ 5- علم واقعى آن است که انسان را در برابر حق، به خضوع وادار کند. «أُوتُوا الْعِلْمَ‌ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ سُجَّداً» 6- هنگام لجاجتِ گروهى در برابر حق، بايد يادآور گروهى شد که اهل اطاعت بودند، تا سرسختى مخالفان در روحيه‌ى ما اثر بدى نگذارد. «مِنْ قَبْلِهِ‌ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ سُجَّداً» جلد 5 - صفحه 131 7- قرآن به قدرى بلندمرتبه و پر محتواست که هنگام تلاوت خضوع دانشمندان را به دنبال دارد. إِذا يُتْلى‌ ... يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ سُجَّداً